DE MUZIEK
De Centrale Hooglanden-stammen en hun instrumenten
De gong, de T'rung, de olifantstrom en de buffelhoorn — de klanken die Teh Dar aandrijven.
Bekijk Teh Dar-tickets op GetYourGuide ↗De gongcultuur
De muzikale basis van Teh Dar wordt gevormd door het gongensemble van de Centrale Hooglanden — Cong Chieng — een traditie die zo betekenisvol is dat UNESCO de gongcultuur van de regio erkende als een meesterwerk van het immaterieel erfgoed van de mensheid. In de hooglandgemeenschappen zijn de gongs meer dan instrumenten: ze markeren rituelen, oogsten, bruiloften en begrafenissen, waarbij elk stel is gestemd en bespeeld als een groep, zodat de melodie tussen de spelers ontstaat. Op het podium is die lage, gelaagde puls wat de wereld vestigt voordat er iets anders beweegt, en hij loopt als een hartslag onder de hele voorstelling door.
De T'rung en de bamboe-instrumenten
Over de gongs klinkt de T'rung, een bamboe-xylofoon waarvan de buizen in oplopende lengte een helder, kabbelend, waterachtig geluid geven dat totaal verschilt van westerse percussie. Het is een van de vele bamboe-instrumenten die de hooglanden hebben ontwikkeld, en het live horen — snel en zuiver aangeslagen — is een van de stille hoogtepunten van Teh Dar. Het instrument is het perfecte symbool van het hele concept van de voorstelling: bamboe dat muziek wordt, hetzelfde materiaal dat het decor vormt en de acrobaten lanceert, schept ook de melodie.
De olifantentrommel en de buffelhoorn
Twee hooglandinstrumenten geven de partituur nog wildere accenten. De olifantstrom brengt een diepe, ceremoniële beat die de jachttaferelen aandrijft; de buffelhoorn laat een rauwe, ver dragende roep door de koepel klinken. Samen met de gongs en de T'rung bouwen ze een klanklandschap op dat onmiskenbaar van de Centrale Hooglanden is — aards, ritueel en levendig — en omdat het allemaal live op het podium wordt gespeeld, zijn de muzikanten net zo goed onderdeel van het spektakel als de acrobaten.
Het horen als het verhaal
In Teh Dar is de muziek geen achtergrond; het is hoe het verhaal wordt verteld. De gongs openen het dorp, de olifantstrom roept de jacht op, de T'rung verzacht de verkering, de hoorn kondigt de wending van de cyclus aan. Omdat de voorstelling woordeloos is, is het leren lezen van deze klanken in feite het leren volgen van de plot. Luister hoe elk instrument terugkeert bij elke fase van de cyclus, en de folklore van de hooglanden komt net zo helder over als elke dialoog dat zou kunnen brengen.